Deze week plaats ik een drietal blogs over research. Mijn eerste blog gaat over research bij historische fictie. Woensdag behandel ik science fiction en fantasy en vrijdag research in het algemeen.
Zoeken in deze blog
maandag 13 maart 2017
vrijdag 10 maart 2017
Keuzes...
Soms is het moeilijk om te kiezen welk verhaal je nu wilt gaan vertellen. Ik heb zeker veertig ideeën voor boeken op de planken liggen, waarvan een aantal reeksen. Ik weet dat een aantal fans op WattPad zitten te wachten op een nieuw deel in de Ziener reeks, maar het tweede verhaal komt niet lekker van de grond. Er zitten nog een paar grote problemen in het plot die ik eerst moet oplossen voordat ik ook maar een letter op papier zet. Dat lieg ik trouwens, want de eerste paar hoofdstukken heb ik al geschreven. Maar ja, die kunnen grotendeels de spreekwoordelijke prullenbak in, aangezien die het begin van de zojuist genoemde plotproblemen bevatten.
Floor (en laten we Pien en Peet niet vergeten) hebben inmiddels ook een schare fans die graag meer willen lezen over het 'Dametje' en haar leermeesteressen. "De Heks van Komschrei" is, na de nodige aanpassingen en verbeteringen zeker een boek dat ik met een gerust hart een ISBN nummer wil geven nadat ik mijn uiteindelijke versie door wat beta-lezers heb laten beoordelen. Gezien de liefhebbers op WattPad weet ik zeker dat er wel vrijwilligers voor te vinden zijn die hun kostbare tijd hieraan willen besteden. Hoewel ik nog minstens drie boeken voor Floor qua plot heb uitgewerkt, wil ik nog niet aan een tweede deel voor WattPad gaan schrijven als het eerste deel nog niet herzien en 'af' is. Eigenlijk geeft "De Ogen van de Ziener" mij hetzelfde probleem. Ook die wil ik op termijn uitgeven, maar heeft nog de nodige liefde en aandacht nodig.
Ik was van plan om mijn energie in een ander boek te steken. Het is een science fiction roman, is niet zo lang (bijna een novelle) en er passen potentieel nog meer delen bij. Ik heb echter opvolgende delen nog niet zo goed in het vizier en ik wil niet aan een reeks beginnen en het bij één boek te houden. Misschien slaat het niet aan en zit niemand op een tweede deel (of een derde... of een vierde) te wachten, maar als het wel aanslaat... Ik heb al twee reeksen in de pijplijn. Een derde lijkt me onverstandig.
Het veiligste lijkt dus een losstaand boek. Dan is er weer wat activiteit (van mij) op mijn WattPad profiel en hebben mijn lezers weer nieuw materiaal. Ook hier heb ik wel een paar ideeën voor liggen. Enkele die echt niet geschikt zijn voor Young Adults, waar toch best wel een deel van mijn huidige lezers onder vallen (niet allemaal natuurlijk) en geen science fiction of fantasy. Een ander ben ik echt heel trots op. Het plot is echt een origineel idee, maar ik heb wat het plot betreft alleen een begin en een einde. Wat er allemaal met de hoofdpersonen moet gebeuren in de tussenliggende hoofdstukken weet ik echt nog niet. Ik hik er al bijna vijf jaar tegenaan. Dat gaat hem dus nog even niet worden.
Onderweg naar mijn werk zat ik bovenstaande te overpeinzen. Ik wil het volgende boek nu eerst schrijven en pas als ik het af heb (en minimaal een stuk of twee keer herzien) met een hoofdstuk per week op WattPad zetten. Als het goed ontvangen wordt, wil ik graag de optie openhouden om het uit te geven. Als ik dat doe, dan wordt het mijn debuut, mijn eerste indruk. Het moet dus wel een beetje een goed verhaal zijn (hoop ik) en lezers een beeld geven van mijn stijl en genres (hoewel ik niet geloof dat een schrijver maar binnen één of twee genres kan of moet schrijven). Toen klikte het.
Dat ene verhaal waar ik ooit (jaren gelden) aan begonnen was en nog niet verder is dan een summier plot en twee hoofdstukken (in het Engels). Het was wel een leuk verhaal... Origineel (voor zover ik weet), science fiction, 'character-driven' en volgens mij geschikt voor een redelijk breed publiek. Ik ging het plot dat ik destijds verzonnen had nog eens na in mijn hoofd. Immers...
Dit idee is altijd blijven plakken. Het is voortgekomen uit een andere reeks (waarvan ik bijna twintig jaar geleden al twee boeken heb geschreven die ik nu echt nooit aan iemand zou durven laten lezen) of in ieder geval het concept van een ontvoering door buitenaardse wezens. Vaak genoeg gedaan, voor zover ik weet nog nooit op deze manier. Ja, dit gaat hem worden. Tijd om het plot en de personages uit te werken en research te doen. Aan de slag!
... maar eerst nog even werken natuurlijk.
Floor (en laten we Pien en Peet niet vergeten) hebben inmiddels ook een schare fans die graag meer willen lezen over het 'Dametje' en haar leermeesteressen. "De Heks van Komschrei" is, na de nodige aanpassingen en verbeteringen zeker een boek dat ik met een gerust hart een ISBN nummer wil geven nadat ik mijn uiteindelijke versie door wat beta-lezers heb laten beoordelen. Gezien de liefhebbers op WattPad weet ik zeker dat er wel vrijwilligers voor te vinden zijn die hun kostbare tijd hieraan willen besteden. Hoewel ik nog minstens drie boeken voor Floor qua plot heb uitgewerkt, wil ik nog niet aan een tweede deel voor WattPad gaan schrijven als het eerste deel nog niet herzien en 'af' is. Eigenlijk geeft "De Ogen van de Ziener" mij hetzelfde probleem. Ook die wil ik op termijn uitgeven, maar heeft nog de nodige liefde en aandacht nodig.
Ik was van plan om mijn energie in een ander boek te steken. Het is een science fiction roman, is niet zo lang (bijna een novelle) en er passen potentieel nog meer delen bij. Ik heb echter opvolgende delen nog niet zo goed in het vizier en ik wil niet aan een reeks beginnen en het bij één boek te houden. Misschien slaat het niet aan en zit niemand op een tweede deel (of een derde... of een vierde) te wachten, maar als het wel aanslaat... Ik heb al twee reeksen in de pijplijn. Een derde lijkt me onverstandig.
Het veiligste lijkt dus een losstaand boek. Dan is er weer wat activiteit (van mij) op mijn WattPad profiel en hebben mijn lezers weer nieuw materiaal. Ook hier heb ik wel een paar ideeën voor liggen. Enkele die echt niet geschikt zijn voor Young Adults, waar toch best wel een deel van mijn huidige lezers onder vallen (niet allemaal natuurlijk) en geen science fiction of fantasy. Een ander ben ik echt heel trots op. Het plot is echt een origineel idee, maar ik heb wat het plot betreft alleen een begin en een einde. Wat er allemaal met de hoofdpersonen moet gebeuren in de tussenliggende hoofdstukken weet ik echt nog niet. Ik hik er al bijna vijf jaar tegenaan. Dat gaat hem dus nog even niet worden.
Onderweg naar mijn werk zat ik bovenstaande te overpeinzen. Ik wil het volgende boek nu eerst schrijven en pas als ik het af heb (en minimaal een stuk of twee keer herzien) met een hoofdstuk per week op WattPad zetten. Als het goed ontvangen wordt, wil ik graag de optie openhouden om het uit te geven. Als ik dat doe, dan wordt het mijn debuut, mijn eerste indruk. Het moet dus wel een beetje een goed verhaal zijn (hoop ik) en lezers een beeld geven van mijn stijl en genres (hoewel ik niet geloof dat een schrijver maar binnen één of twee genres kan of moet schrijven). Toen klikte het.
Dat ene verhaal waar ik ooit (jaren gelden) aan begonnen was en nog niet verder is dan een summier plot en twee hoofdstukken (in het Engels). Het was wel een leuk verhaal... Origineel (voor zover ik weet), science fiction, 'character-driven' en volgens mij geschikt voor een redelijk breed publiek. Ik ging het plot dat ik destijds verzonnen had nog eens na in mijn hoofd. Immers...
“A writer’s notebook is the best way in the world to immortalize bad ideas. My idea about a good idea is one that sticks around and sticks around and sticks around.”
- Stephen King
Dit idee is altijd blijven plakken. Het is voortgekomen uit een andere reeks (waarvan ik bijna twintig jaar geleden al twee boeken heb geschreven die ik nu echt nooit aan iemand zou durven laten lezen) of in ieder geval het concept van een ontvoering door buitenaardse wezens. Vaak genoeg gedaan, voor zover ik weet nog nooit op deze manier. Ja, dit gaat hem worden. Tijd om het plot en de personages uit te werken en research te doen. Aan de slag!
... maar eerst nog even werken natuurlijk.
vrijdag 3 maart 2017
Nieuwe workflow
Heb ik dat?
Ik baalde al als een stekker toen bleek dat Literature and Latte hun Linux port van Scriviner niet langer gingen voortzetten. Nu blijkt dat de laatst uitgebrachte versie op Ubuntu 16.10 helemaal niet werkt en van Ubuntu 16.04 hoor ik wisselende berichten. Ik heb net mijn laptop uitgerust met Mint 18 (gebaseerd op 16.04), dus als Scriviner al werkt, dan is deze nog maar heel beperkt houdbaar.
Ik moet mijn workflow aanpassen.
Ik ben absoluut van mening dat een hulpmiddel zoals een tekstverwerker, een mindmap, een wiki of wat dan ook niets meer is dan een hulpmiddel. Maar hulpmiddelen zijn er om sneller, beter en efficiënter te werken. En ik werk graag zo efficiënt mogelijk. Nu er dus een belangrijk hulpmiddel wegvalt, moet ik mij aanpassen.
Uiteraard ging ik meteen googelen op "Linux alternatives for scriviner" en kwam al snel een artikel tegen over Manuskript. Uiteraard bekeek ik meteen de website en die zag er erg netjes en professioneel uit. Het feit dat het programma alle tekst opslaat in platte tekst leek me een prima eigenschap. Toch maar even naar de comments onder het artikel gekeken. Al snel viel mijn oog op de opmerking dat er al maanden geen activiteit waarneembaar was op de GitHub pagina van het project. En inderdaad; de laatste aanpassing van de code was alweer elf maanden geleden. Stik. Het leek zo'n mooi programma om Scriviner te vervangen.
Dat is echt een plaag onder dit soort software; het komt en het gaat, maar het blijft bijna nooit lang. Niet de programma's die ik prettig vind werken. Ooit (jaren geleden) begon ik met StoryBook, wat ik zelfs kocht. Dat verdween ineens; schijnbaar is het failliet gegaan. Een tijdje daarna is de originele broncode gebruikt om een open source versie te maken; oStorybook. Wat ik echter erg vervelend vond aan dit product is dat al mijn werk werd opgeslagen in een vervelend database (db2) formaat. Nieuwkomer Bibisco flikt hetzelfde geintje. Het is alsof je boeken gegijzeld worden door het programma wat je op dat moment gebruikt. Je kunt er alleen via dat programma bij.
Scriviner heeft dezelfde nare eigenschap. Je kunt je Scriviner documenten alleen maar openen in Scriviner. En dat is een groot probleem als je het niet meer kunt gebruiken, of op zoek bent naar iets anders. Daarom sprak Manuskript mij zo aan. Maar overstappen naar een product dat al bijna een jaar niet meer actief is? Nee, daar begin ik niet aan.
Ik heb dus besloten om voortaan in platte tekst bestanden te werken. Ik maak mijzelf dan veel minder afhankelijk van allerlei producten die mijn werk opslaat in exotische bestanden. Ik kan er dan nog steeds gewoon bij met meerdere soorten editors. FocusWriter kan prima met platte tekst overweg. En het wordt nog altijd keurig onderhouden door zijn maker. Het is simpel, doet wat het moet doen en werkt erg prettig. Geen onnodige toeters en bellen. Daarbij kan ik platte tekst eenvoudig omzetten naar een formaat waarmee ik mijn boeken eenvoudig kan omzetten naar diverse e-book formaten. Aangezien ik op termijn mijn werk zelf wil uitgeven is dat een bijkomend voordeel.
Maar waar ga ik die platte tekst opslaan? Dropbox heeft wel een vorm van versiebeheer, maar ik ben het eigenlijk al een tijdje langzaam maar zeker minder aan het gebruiken. Voor al mijn scriptjes en handige programmaatjes gebruik ik al jaren Git. Ik ken weinig IT bedrijven die het tegenwoordig niet gebruiken. Maar het is niets meer en niets minder dan versiebeheer voor je bestanden. Of het nu broncode is of de nieuwste avonturen van Emma en Jayden maakt Git niets uit. Daarbij heb ik via GitLab de mogelijkheid om privé repositories aan te maken. Alleen mensen die ik toegang geef kunnen dan bij mijn werk. En ik kan er zelf overal bij, zelfs met een eenvoudige browser. Als ik mensen mijn werk op fouten laat controleren kunnen ze middels GitLab eenvoudig wijzigingen doorvoeren. Die kan ik dan inzien, terugdraaien, noem maar op.
Ja, ik maak van de nood een deugd en ga mijn workflow eens flink herzien. En daarna vlug verder aan het volgende hoofdstuk van mijn nieuwe boek.
Ik baalde al als een stekker toen bleek dat Literature and Latte hun Linux port van Scriviner niet langer gingen voortzetten. Nu blijkt dat de laatst uitgebrachte versie op Ubuntu 16.10 helemaal niet werkt en van Ubuntu 16.04 hoor ik wisselende berichten. Ik heb net mijn laptop uitgerust met Mint 18 (gebaseerd op 16.04), dus als Scriviner al werkt, dan is deze nog maar heel beperkt houdbaar.
Ik moet mijn workflow aanpassen.
Ik ben absoluut van mening dat een hulpmiddel zoals een tekstverwerker, een mindmap, een wiki of wat dan ook niets meer is dan een hulpmiddel. Maar hulpmiddelen zijn er om sneller, beter en efficiënter te werken. En ik werk graag zo efficiënt mogelijk. Nu er dus een belangrijk hulpmiddel wegvalt, moet ik mij aanpassen.
Uiteraard ging ik meteen googelen op "Linux alternatives for scriviner" en kwam al snel een artikel tegen over Manuskript. Uiteraard bekeek ik meteen de website en die zag er erg netjes en professioneel uit. Het feit dat het programma alle tekst opslaat in platte tekst leek me een prima eigenschap. Toch maar even naar de comments onder het artikel gekeken. Al snel viel mijn oog op de opmerking dat er al maanden geen activiteit waarneembaar was op de GitHub pagina van het project. En inderdaad; de laatste aanpassing van de code was alweer elf maanden geleden. Stik. Het leek zo'n mooi programma om Scriviner te vervangen.
Dat is echt een plaag onder dit soort software; het komt en het gaat, maar het blijft bijna nooit lang. Niet de programma's die ik prettig vind werken. Ooit (jaren geleden) begon ik met StoryBook, wat ik zelfs kocht. Dat verdween ineens; schijnbaar is het failliet gegaan. Een tijdje daarna is de originele broncode gebruikt om een open source versie te maken; oStorybook. Wat ik echter erg vervelend vond aan dit product is dat al mijn werk werd opgeslagen in een vervelend database (db2) formaat. Nieuwkomer Bibisco flikt hetzelfde geintje. Het is alsof je boeken gegijzeld worden door het programma wat je op dat moment gebruikt. Je kunt er alleen via dat programma bij.
Scriviner heeft dezelfde nare eigenschap. Je kunt je Scriviner documenten alleen maar openen in Scriviner. En dat is een groot probleem als je het niet meer kunt gebruiken, of op zoek bent naar iets anders. Daarom sprak Manuskript mij zo aan. Maar overstappen naar een product dat al bijna een jaar niet meer actief is? Nee, daar begin ik niet aan.
Ik heb dus besloten om voortaan in platte tekst bestanden te werken. Ik maak mijzelf dan veel minder afhankelijk van allerlei producten die mijn werk opslaat in exotische bestanden. Ik kan er dan nog steeds gewoon bij met meerdere soorten editors. FocusWriter kan prima met platte tekst overweg. En het wordt nog altijd keurig onderhouden door zijn maker. Het is simpel, doet wat het moet doen en werkt erg prettig. Geen onnodige toeters en bellen. Daarbij kan ik platte tekst eenvoudig omzetten naar een formaat waarmee ik mijn boeken eenvoudig kan omzetten naar diverse e-book formaten. Aangezien ik op termijn mijn werk zelf wil uitgeven is dat een bijkomend voordeel.
Maar waar ga ik die platte tekst opslaan? Dropbox heeft wel een vorm van versiebeheer, maar ik ben het eigenlijk al een tijdje langzaam maar zeker minder aan het gebruiken. Voor al mijn scriptjes en handige programmaatjes gebruik ik al jaren Git. Ik ken weinig IT bedrijven die het tegenwoordig niet gebruiken. Maar het is niets meer en niets minder dan versiebeheer voor je bestanden. Of het nu broncode is of de nieuwste avonturen van Emma en Jayden maakt Git niets uit. Daarbij heb ik via GitLab de mogelijkheid om privé repositories aan te maken. Alleen mensen die ik toegang geef kunnen dan bij mijn werk. En ik kan er zelf overal bij, zelfs met een eenvoudige browser. Als ik mensen mijn werk op fouten laat controleren kunnen ze middels GitLab eenvoudig wijzigingen doorvoeren. Die kan ik dan inzien, terugdraaien, noem maar op.
Ja, ik maak van de nood een deugd en ga mijn workflow eens flink herzien. En daarna vlug verder aan het volgende hoofdstuk van mijn nieuwe boek.
Abonneren op:
Reacties (Atom)